پايان شادي

شادي ام يك لحظه بود

پرواز  هم   افسا نه بود

آتشي   را   در  د لم

ژاله اي خشكانده بود

دلبري را  در   جهان

ملتي    آز ر د ه  بود

يا  خدا   اين  چرا  ؟

اين چنين سوزنده بود

واي از اين چشمان چرا

نازنين  ،  بيننده   بود

حرف عشق وحرف من

جو ا ني ،  ديوانه  بود

يك  عزيزي را  شبي

باراني خيسانده بود

در  ميان   قطره  ها

اشك هم،گم گشته بود

حر به  دل  با   هو س

راز دل  شكسته  بود

درد دل  از  دل  نبود

يار ما  مي خورده بود

يك  جواني  را  چنين

ايل قوم دست بسته بود

نا گهان اين دل  شبي

نور خود  كم كرده بود

يك دل  پستي چنين

عشق را هم كشته بود

جباري

خراسان  _ آبان ماه 1376

هر شروعي پايا ني دارد

متن فوق خلاصه دوره كوتاه  زندگي جوان دل شكسته اي را كه روزگار با او قهر مي كند  به تصوير

مي كشد .و در اين متن سعي شده است ضمن حفظ زيبايي چيدمان كلمات  ،  معنا ومفهوم اصلي گفتار 

 قربا ني  قالبها و فنون ادبي  ادبيات فارسي نشود  .

اگر           اگر            اگر ..................

اگر  خواهي نشينم بر عزايت

برونم كن عزيزم   از   درونت

اگر رفتم  نشستم  با  رفيقان

مزارت  را بگيرد  دود غيرت

*                  *                  *

اگر  رفتم    ز   دنياي   جو ا ني

جوانان را  زچه  اينگونه  شادي

مرا با  خود  برد   دنياي   پيري

فرياد،فرياد،جواني كو،كو بازي

*                  *                  *

اگر  عشقي  ندارد    عهد    پير ا ن

اگر  بر  سر   زند   عشق    جوا نا ن

كه چون پيران برقصند همچو اشتر

جهان را پوششي  از  برف و بار ا ن

*                  *                  *

جباري

 خوي-خرداد1373

در سال  1373كه دريك شب بهاري درمهمانخانه همايون خوي كه صاحب آن ازاكراد بنام منطقه پلدشت بود مهمان بودم .كه پيش نويس اين نوشته هاي جسته گريخته را   جهت سپري نمودن تنهايي شب دراز سرودم  و با وجود نياز شديدي كه به تصحيح ادبي داشت به دليل جذابيت و حال وهواي  خاص زمان سرودن و حفظ مفهوم واقعي نوشته همانند نوشته هاي ديگر خويش از بازسازي دوباره اجتناب نمودم .