پايان شادي

شادي ام يك لحظه بود

پرواز  هم   افسا نه بود

آتشي   را   در  د لم

ژاله اي خشكانده بود

دلبري را  در   جهان

ملتي    آز ر د ه  بود

يا  خدا   اين  چرا  ؟

اين چنين سوزنده بود

واي از اين چشمان چرا

نازنين  ،  بيننده   بود

حرف عشق وحرف من

جو ا ني ،  ديوانه  بود

يك  عزيزي را  شبي

باراني خيسانده بود

در  ميان   قطره  ها

اشك هم،گم گشته بود

حر به  دل  با   هو س

راز دل  شكسته  بود

درد دل  از  دل  نبود

يار ما  مي خورده بود

يك  جواني  را  چنين

ايل قوم دست بسته بود

نا گهان اين دل  شبي

نور خود  كم كرده بود

يك دل  پستي چنين

عشق را هم كشته بود

جباري

خراسان  _ آبان ماه 1376

هر شروعي پايا ني دارد

متن فوق خلاصه دوره كوتاه  زندگي جوان دل شكسته اي را كه روزگار با او قهر مي كند  به تصوير

مي كشد .و در اين متن سعي شده است ضمن حفظ زيبايي چيدمان كلمات  ،  معنا ومفهوم اصلي گفتار 

 قربا ني  قالبها و فنون ادبي  ادبيات فارسي نشود  .